sucih
śuciḥ — pure; BG 12.16
śuciḥ — being purified; SB 1.4.15
śuciḥ — the most pure; SB 2.10.10
śucīḥ — transcendental; SB 2.10.10
śuciḥ — pure; SB 3.30.34
śuciḥ — of the name Śuci; SB 4.24.4
śuciḥ — always very neat and clean; SB 6.1.56-57
śuciḥ — being purified; SB 6.8.4-6
śuciḥ — being purified; SB 6.14.33
śuciḥ — being purified; SB 6.18.52
śuciḥ — always clean and pure; SB 7.11.28
śuciḥ — Śuci; SB 8.13.34
śuciḥ — Śuci; SB 8.13.34
śuciḥ — becoming purified; SB 8.16.44-45
śuciḥ — is purified for being sacrificed; SB 9.7.13
śuciḥ — becomes purified; SB 9.7.14
śuciḥ — pure; SB 9.10.54
śuciḥ — Śuci; SB 9.13.22
śuciḥ — Śuci; SB 9.17.11
śuciḥ — a son named Śuci; SB 9.22.43
śuciḥ — Śuci; SB 9.24.19
śuciḥ — the pious (Pṛthā); SB 9.24.32
śuciḥ — without pollution by dust; SB summary
śuciḥ — purifying himself; SB summary
śuciḥ — being purified; SB 10.11.18
śuciḥ — sanctified; SB 10.53.44
śuciḥ — clean; SB 11.3.49
śuciḥ — always well-behaved; SB 11.11.29-32
śuciḥ — pure; SB 11.16.23
śuciḥ — purified; SB 11.17.26
śuciḥ — cleansed of material contamination; SB 11.20.11
śuciḥ — clean; SB 11.27.19
śuciḥ — cleansed; SB 11.29.41-44
śuciḥ — a brāhmaṇa purified internally and externally; CC Madhya 19.74
śuciḥ — very clean and neat; CC Madhya 23.72
śuciḥ — clean; CC Madhya 23.109