yatih
yatiḥ — the sage; SB 2.2.15
yatiḥ — Yati; SB 4.8.1
yatiḥ — the practicer; SB 4.23.12
yatiḥ — a sannyāsī or devotee; SB 5.26.39
yatiḥ — or in the sannyāsa-āśrama; SB 7.12.16
yatiḥ — Yati; SB 9.18.1
yatiḥ — the eldest son, Yati; SB 9.18.2
yatiḥ — a sannyāsī; SB 10.86.2-3
yatiḥ — a saintly mendicant; SB 11.8.16
yatiḥ — a saintly mendicant; SB 11.8.17
yatiḥ — a transcendentalist; SB 11.16.43
yatiḥ — a real sannyāsī; SB 11.18.17
yatiḥ — mendicant or renunciant; CC Madhya 13.80